عمر جلو ايستاد و تكبير گفت . عمر صداى بلندى داشت ؛ وقتى رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله صداى او را شنيد فرمود : ابوبكر كجاست ؟ آن گاه دو مرتبه فرمود : خدا و مسلمانان چنين نمىپسندند . سپس فردى را در پى ابوبكر فرستاد . ابوبكر آمد و پس از اين كه عمر آن نماز را خوانده بود ، براى مردم نماز خواند . 2 . احمد بن صالح ، از ابن ابى فَديك ، از موسى بن يعقوب ، از عبداللَّه بن اسحاق ، از ابن شهاب ، از عبيداللَّه بن عبداللَّه بن عتبه نقل مىكند كه عبداللَّه بن زمعه گويد : هنگامى كه پيامبر صلى اللَّه عليه وآله صداى عمر را شنيد ، پيامبر سر خود را از اتاق بيرون آورد ؛ سپس با خشم فرمود : نه ، نه ، نه ، بايد ابن ابىقُحافه براى مردم نماز بخواند . « 1 » به روايت نَسائى نَسائى نيز در چند مورد از كتاب سنن خود اين حديث را نقل كرده است . وى در بخش امام جماعت كتاب نماز اين گونه نقل مىكند : 1 . عبّاس بن عبدالعظيم عنبرى ، از عبدالرحمان بن مهدى ، از

--> ( 1 ) . سنن ابوداوود : 3 / 220 - 221 ، كتاب سنّت ، باب خلافت ابوبكر ، حديث 4660 و 4661 .